Siyaset Felsefesine Giriş (YALE) (Prof. Steven B. Smith)

ÖzetProfesör Smith, “siyaset felsefesi”nin alanını ve doğasını tartışmaktadır. Sosyal bilimlerin en eskisi olarak siyaset felsefesi çalışması Platon ve Aristoteles’in eserleri ile başlamalıdır ve siyaset çalışmasının temel kavram ve kategorilerini derinlemesine incelemelidir. “Hangi rejimler en iyileridir?” ve “iyi vatandaşlığı ne oluşturur?” soruları Platon’un Savunu’su temelinde ortaya konup tartışılmaktadır.

KaynaklarPlato, Apology (Savunu), translated with an introduction by Benjamin Jowett The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/p/plato/p71ap/

ÖdevPlato, Apology of Socrates

ÖzetDers, Platon’un Savunu’sunun siyaset felsefesi çalışması için neden en iyi giriş metni olduğunun bir açıklaması ile başlar. Odak, Sokrates’in kendi hayat tarzını filozof olarak meşrulaştırması ve siyasal hayat için felsefenin faydasını savunması ile özgür ifadenin çiğnenmesinin bir sembolü olarak Savunu üzerinde kalır.

KaynaklarPlato, Apology (Savunu), translated with an introduction by Benjamin Jowett The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://ebooks.adelaide.edu.au/p/plato/p71ap/ Plato, Crito, translated with an introduction by Benjamin Jowett The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/p/plato/p71cro/index.html

ÖdevPlato, Apology of Socrates (Savunu);Crito

ÖzetSavunu’da, Sokrates Homeros’un şiirsel kavramlaştırması üzerinde temellenen geleneksel vatandaşlık anlayışına karşıt olarak yeni bir tür vatandaşlık önerir. Sokrates’inki, kişinin kendi bağımsız akıl ve yargı güçlerine dayanan felsefi bir vatandaşlıktır. Sokrates’in hapishane hücresinde geçen bir diyalog olarak Crito sivil itaatsizlik, dindarlık ve her vatandaşın topluluğun kanunlarına saygı gösterip onlara uygun yaşama görevi hakkındadır.

KaynaklarPlato, Apology (Savunu), translated with an introduction by Benjamin Jowett The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://ebooks.adelaide.edu.au/p/plato/p71ap/ Plato, Crito, translated with an introduction by Benjamin Jowett The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/p/plato/p71cro/index.html

ÖdevPlato, Apology of Socrates (Savunu);Crito

ÖzetDers 4 Platon’un Devlet’ini ve onun çeşitli anlamlarını ahlak psikolojisi, adalet, şiirin, mitin ve metafiziğin gücü bağlamında sunar. Devlet aynı zamanda bir şehir devletinin—Kallipolis—Platon’un ideal devletinin uç bir vizyonunu sunan bir ütopya olarak da tartışılır.

KaynaklarPlato, Republic (Devlet), translated with an introduction by Benjamin Jowett The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/p/plato/p71r/

ÖdevPlato, Republic (Devlet), I

ÖzetDevlet hakkındaki tartışma devam eder. Çeşitli karakterler tanıtılır, onların diyalogdaki rolleri ve genel olarak eserde neyi temsil ettiği açıklanır. Sokrates Polemarchus’un adalet hakkındaki tanımına meydan okur, dost ve düşman arasındaki ayrımı sorgular ve tüm erdemlerin temelde bilgi ve düşünmeyi gerektirdiği şeklindeki ünlü tezini ortaya koyar.

KaynaklarPlato, Republic (Devlet), translated with an introduction by Benjamin Jowett The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/p/plato/p71r/

ÖdevPlato, Republic (Devlet), III-IV

ÖzetDevlet üzerinde olan bu son derste, Adeimantus’un konuşmasında ortaya koyduğu şekliyle vurgu öz-kontrol üzerindedir. Sokrates, bir kimsenin ehlileştirmeyi öğrenmesi gereken en güçlü tutkunun thumos dediği şey olduğunu ileri sürer. “Yüreklilik” ve “arzu”yu ifade etmek için kullanılan [thumos] hem erdemli devlet adamlarının hem de büyük tiranların peşinden gidebileceği kamusal yaşamın hırsları ile ilişkilidir. Ders, şehirde ve ruhta uyum olarak Platonik adalet fikri ile sona erer.

KaynaklarPlato, Republic (Devlet), translated with an introduction by Benjamin Jowett The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/p/plato/p71r/

ÖdevPlato, Republic (Devlet), V

ÖzetDers Aristoteles’in hayatının ve biyolojiden ahlaka ve siyasete neredeyse her konuda tematik denemeler mahiyetindeki eserlerinin bir sunumu ile başlar. Vurgu Aristoteles’in şehrin doğallığı ve insanın doğası gereği siyasal hayvan olduğu iddiasını geliştirdiği Politika üzerindedir.

KaynaklarAristotle, Politics (Politika), translated by Benjamin Jowett The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/a/aristotle/a8po/

ÖdevAristotle, Politics (Politika), I, III

ÖzetDers Politika’da III. Kitap ve VI. Kitap arasında ortaya konan rejim fikri üzerine yapılan özel bir vurgu ile Aristoteles’in karşılaştırmalı siyasetini tartışır. Bu büyük eser bağlamında bir rejim bir topluluktaki formel haklar ve ödevlerin sayılması ile o topluluğun ayırt edici gelenekleri, örfleri ahlaki eğilimlerine işaret eder. Aristoteles bir halk ve şehre kimliliğini veren şeyin tam olarak rejim olduğunu ileri sürer.

KaynaklarAristotle, Politics (Politika), translated by Benjamin Jowett The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/a/aristotle/a8po/

ÖdevAristotle, Politics (Politika), IV

ÖzetAristoteles üzerine olan bu son ders hizipler arasındaki çatışmayı kontrol etmeye odaklanır. Oligarşi ve demokrasinin ilkelerinin bir karışımı olarak Politika, Aristoteles’e göre, hizipleri en başarılı bir şekilde kontrol edebilip her iki ucun da hakimiyet kurmasını engelleyebilen rejimdir. Profesör Smith politi fikrinin Madison’un güçlerin birbirinden ayrılıp birbirini kontrol edip dengede tuttuğu ve böylece hem tiranlık hem de iç savaş aşırılıklarından kaçınmayı mümkün kılan bir yönetim çağrısının öncüsü olduğunu ileri sürer.

KaynaklarAristotle, Politics (Politika), translated by Benjamin Jowett The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/a/aristotle/a8po/

ÖdevAristotle, Politics (Politika), VII

ÖzetDers Makyavel’in hayatı ve Rönesans Floransa’sının siyasal ortamının sunumuyla başlar. Profesör Smith Makyavel’in hem Hıristiyan imparatorluk hem de Romalı cumhuriyetten unsurları yeniden şekillendirerek tamamıyla kendisine ait yeni bir siyasal yönetim biçimi oluşturması nedeniyle modern devletin kurucusu olma payesine sahip olabileciğini iddia eder. Makyavel’in devleti tıpkı öncülleri gibi evrenselci hırslara sahiptir, ancak o Hıristiyanlıktan ve klasik erdem kavrayışlarından özgürleşmiştir. İşlerin yürütülmesi hırsla, şan aşkıyla ve hatta peygambervari otorite unsurlarıyla donanmış yeni bir tür siyasal lider olarak hükümdarlara bırakılmıştır.

KaynaklarNiccolo Machiavelli, The Prince (Hükümdar), translated by W.K. Marriott The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/m/machiavelli/niccolo/m149p/

ÖdevMachiavelli, The Prince (Hükümdar), Bölüm 1-12

ÖzetMakyavel’in siyasetine ilişkin tartışma en meşhur eseri olan Hükümdar bağlamında devam eder. Hıristiyan ve klasik iyilik ve kötülük kavramlarının bir reformcusu olarak Makyavel kendi erdem ve erdemsizlik tanımlarını sunar, Platon ve Hıristiyanlıkla ilişkili söylemi ikame eder. Erdemi (virtu), erkeklik, güç, hırs ve her ne pahasına olursa olsun başarı elde etme arzusuyle ilişkilendirir. Talih (fortuna), güç, zorbalık ve atılganlık politikalarıyla fethedilecek bir kadındır. Siyasal ve felsefi literatürdeki “kirli eller” problemi ayrıntılı olarak tartışılmaktadır.

KaynaklarNiccolo Machiavelli, The Prince (Hükümdar), translated by W.K. Marriott The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/m/machiavelli/niccolo/m149p/

ÖdevMachiavelli, The Prince (Hükümdar), Bölüm 13-26

ÖzetBu sıklıkla çelişkili olduğu düşünülen Thomas Hobbes’un siyasi görüşlerine bir giriştir. Bir taraftan, Thomas Hobbes siyasal mutlakiyetçiliğin katı bir savunucusudur. Hobbescu egemenlik doktrini belli bir alanda ve tüm sivil ve ruhani kurumlar üzerinde mutlak güç tekelini dikte eder. Diğer taraftan Hobbes insanların mutlak eşitliğinde ısrarcıdır. Devletin bireylerin arasında bir sözleşmenin ürünü olduğunu, egemenin otoritesini yönettiği kişilerin iradesine borçlu olduğunu ve yönetilenlerin çıkarlarını sivil barış ve güvenliği temin ederek korumak zorunda olduğunu ileri sürer. Bu fikirler bazıları tarafından mutlakiyetçiliğe liberal muhalefetin bir işareti olarak yorumlanmaktadır.

KaynaklarThomas Hobbes, Leviathan The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/h/hobbes/thomas/h68l/

ÖdevHobbes, Leviathan

ÖzetHobbes’un en meşhur metaforu olarak “doğa durumu” açıklanır. Otoritenin veya kurallar, kanunlar ve düzen tesis edecek birisinin yokluğunda insan yaşamının durumu olarak anlaşılabilir. Birey kavramı Hobbesçu terimlerle tartışılır. Buna göre insanların temel özelliği irade sahibi olmaları ve tercihte bulunabilmeleridir. Bir ahlakçı olarak Hobbes doğa kanunlarının veya “akıl ilkeleri”nin hayata zarar verecek şeyler yapmayı yasakladığı sonucuna ulaşır.

KaynaklarThomas Hobbes, Leviathan The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/h/hobbes/thomas/h68l/

ÖdevHobbes, Leviathan

ÖzetHobbescu terimlerle egemen kavramı tartışılır. Hobbes için “egemen” bir kişi olmaktan çok bir makamdır ve bizim yürütme gücü veya yürütme otoritesi dediğimiz şeyle karakterize edilebilir. Aynı zamanda Hobbes’un hukuk teorileri ve “adil kanunlar” ile “iyi kanunlar” arasında yaptığı ayrım da açıklanır. Ders modern devlet bağlamında Hobbes’un fikirlerinin tartışılması ile sona erer.

KaynaklarThomas Hobbes, Leviathan The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/h/hobbes/thomas/h68l/

ÖdevHobbes, Leviathan

ÖzetJohn Locke, Thomas Jefferson üzerinde öylesine büyük etkide bulunmuştur ki, Birleşik Devletler’in onursal kurucu babası olarak düşünülebilir. İnsanların doğal eşitliğini, hayat, özgürlük ve mülkiyet doğal haklarına sahip olduklarını savunmuş ve meşru hükümeti daha sonra Thomas Jeffferson’un Bağımsızlık Bildirgesi’nde kullanacağı terimlerle tanımlamıştır. Locke’un hayatı ve eserleri tartışılır. Ders Locke’un daha önce Makyavel ve Hobbes tarafından geliştirilen fikirleri nasıl daha liberal anayasal devlet teorisine dönüştürdüğünü gösterir.

KaynaklarJohn Locke, Second Treatise of Civil Government, (Hükümet Üzerine İkinci Deneme) The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/l/locke/john/l81s/

ÖdevJohn Locke, Second Treatise of Civil Government, (Hükümet Üzerine İkinci Deneme) 1-5

ÖzetLocke, İkinci Deneme’nin açılış bölümlerinde, özel olarak İncil’e ait olan, insanların başlangıcına ilişkin hikayeyi yeniden yazar. Kendilerini karar verici bir otoritenin olmadığı bir doğa durumunda bulan insanların emekleriyle elde ettikleri mülkü nasıl sahiplendiklerini anlatır. Ders doğal hukuk, rızaya dayalı yönetim ve Locke’un, siyaset teorisine en önemli katkısı olarak kabul edilebilecek Rıza Doktrinini tartışarak devam eder.

KaynaklarJohn Locke, Second Treatise of Civil Government, (Hükümet Üzerine İkinci Deneme) The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/l/locke/john/l81s/

ÖdevJohn Locke, Second Treatise of Civil Government, (Hükümet Üzerine İkinci Deneme) 7-12

ÖzetBu derste, Locke’un İkinci Deneme’si bağlamında iki önemli konu tartışılır. İlk olarak, Locke’un anayasal devlet teorisi bağlamında devletin yasama organı karşısında yürütmenin rolü tartışması vardır. İkinci olarak, Locke’un siyasal teorisi Amerikan rejimi ve çağdaş Amerikan siyaset felsefesi ile ilişkilendirilir. Ders, John Rawls’un kitabı Bir Adalet Teorisi ve onun genel teorisinin Locke siyasi fikirleriyle olan ilişkisinin tartışılmasıyla sona erer.

KaynaklarJohn Locke, Second Treatise of Civil Government, (Hükümet Üzerine İkinci Deneme) The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection’un katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/l/locke/john/l81s/

ÖdevJohn Locke, Second Treatise of Civil Government, (Hükümet Üzerine İkinci Deneme) 13-19

ÖzetBu ders Rousseau’nun hayatı ve eserlerinin yanısıra XIV. Louis’nin ölümünden sonra Fransa’dakı tarihsel ve siyasal olaylara bir giriş niteliğindendir. Çeşitli tür ve disiplinlerde yazan Rousseau Aydınlanma olarak bilinen siyasal ve entelektüel hareketin semeresini vermesine katkıda bulunmuştur. En önemli eserlerinden birisi eşitsizliğin izini sürdüğü ve zamanın ve tarihin insanlar üzerindeki etkisini tartıştığı İkinci Söylev (Eşitsizlik Üzerine Söylev)dir. Mükemmelleştirilebilirlik, acıma, duyarlılık, ve iyilik gibi nitelikleri tartışarak bunların hangilerinin bizim orijinal doğamızın parçaları olduğunu değerlendirir.

KaynaklarJean-Jacques Rousseau, Discourse on the Origin and the Foundations of Inequality Among Men, (İnsanlar arasında Eşitsizliğin Kaynağı ve Temelleri Üzerine Söylev) translated by Ian Johnston © Ian Johnston

ÖdevJean-Jacques Rousseau, Discourse on Inequality, (Eşitsizlik Üzerine Söylev) Yazarın Önsözü, Kısım I

Özetİkinci Söylev’deki eşitsizliğin kaynakları tartışması devam eder. Bu ders gurur, kibir, kendini beğenmişlik gibi psiklojik özelliklerle ilişkili bir eğilim veya yeti olan amour-propre üzerinde odaklanır. Daha sonra Sosyal Sözleşme bir kimsenin kendi özgürlüğünü koruma arzusunun başkalarının kendilerininkini koruma ve savunma arzusu ile nasıl çatıştığı vurgusuyla tartışılır. Genel irade Rousseau’nun bireysel özgürlüğü koruma problemine cevabı olarak sunulur.

KaynaklarJean-Jacques Rousseau, Discourse on the Origin and the Foundations of Inequality Among Men, (İnsanlar arasında Eşitsizliğin Kaynağı ve Temelleri Üzerine Söylev) translated by Ian Johnston © Ian Johnston

ÖdevJean-Jacques Rousseau, Discourse on Inequality, (Eşitsizlik Üzerine Söylev) Kısım II

Özet“Genel irade” kavramı Rousseau’nun siyaset bilimine en büyük katkısı olarak kabul edilir. Genel irade medeniyetin en ağır sorunlarına, yani, eşitsizlik, amour-propre ve genel huzursuzluk sorunlarına cevap olarak sunulur. Sosyal sözleşme genel iradenin temelidir ve doğal özgürlük problemine cevaptır; çünkü, doğa kimin yöneteceği konusunda kendi başına bir rehber sunmaz. Ders Rousseau’nun mirası ve ondokuzuncu yüzyılda sonraki yazarlar ve filozoflar üzerindeki etkisinin tartışılması ile sona erer.

KaynaklarJean-Jacques Rousseau, The Social Contract (Sosyal Sözleşme) The University of Adelaide Library Electronic Texts Collection katkılarıyla http://etext.library.adelaide.edu.au/r/rousseau/jean_jacques/r864s/

ÖdevJean-Jacques Rousseau, The Social Contract, (Sosyal Sözleşme) Kitap I-II

ÖzetOndokuzuncu yüzyılın başında Avrupa’da ve Yeni Dünya’da demokrasilerin ortaya çıkmasıyla birlikte siyaset felsefecileri özgürlük ve eşitlik arasındaki ilişkiyi yeniden değerlendirmeye başladılar. Özellikle Tocqueville insan özgürlüğüne tehdit oluşturan yeni sosyal iktidar biçimlerinin yaratıldığını gördü. En meşhur eseri, Amerika’da Demokrasi, hala monarşinin restorasyonu amacına bağlı olan Fransız vatandaşları için yazılmıştı. Tocqueville vatandaşlarını Amerika’da şahit olduğu demokratik sosyal devrimin Fransa’nın geleceği için de geçerli olduğuna ikna etmeyi amaçlamıştır.

KaynaklarAlexis de Tocqueville, Democracy in America, (Amerika’da Demokrasi) trans. Henry Reeve Electronic edition deposited and marked-up by ASGRP, the American Studies Programs at the University of Virginia, June 1, 1997 http://xroads.virginia.edu/~HYPER/DETOC/toc_indx.html

ÖdevAlexis de Tocqueville, Democracy in America, (Amerika’da Demokrasi) pp. 3-15, 56-65, 235-64 (Mansfield and Winthrop edition)

ÖzetTocqueville’in Amerikan demokrasisi için merkezi olduğunu düşündüğü üç özellik tartışılır: yerel yönetimin önemi, “sivil birlik/dernek” kavramı, ve “dinin ruhu.” Kitap basitçe Amerika’da demokratik tecrübeye bir övgü değildir; Tocqueville demokratik tiranlık potensiyeli konusunda derinden kaygılıdır.

KaynaklarAlexis de Tocqueville, Democracy in America, (Amerika’da Demokrasi) trans. Henry Reeve Electronic edition deposited and marked-up by ASGRP, the American Studies Programs at the University of Virginia, June 1, 1997 http://xroads.virginia.edu/~HYPER/DETOC/toc_indx.html

ÖdevAlexis de Tocqueville, Democracy in America, (Amerika’da Demokrasi) pp. 274-302, 426-28, 479-84, 485-88 (Mansfield and Winthrop edition)

ÖzetProfesör Smith, Tocqueville’in Amerika’da Demokrasi’si bağlamında demokratik devletin ahlaki ve psikolojik unsurlarını tartışır. Demokratik devletin kurumsal gelişimini, demokratik bireyin niteliklerini, demokratik karakterin psikolojik belirleyicilerini araştırır. Şahsi çıkar ahlakı tartışılır ve şöhret ve şan ahlakına bir antidot olarak anlaşılır. Nihayet, Tocqueville bir siyasi eğitmen olarak sunulur ve demokratik çağda devlet adamının rolüne dair görüşleri tartışılır.

KaynaklarAlexis de Tocqueville, Democracy in America, (Amerika’da Demokrasi) trans. Henry Reeve Electronic edition deposited and marked-up by ASGRP, the American Studies Programs at the University of Virginia, June 1, 1997 http://xroads.virginia.edu/~HYPER/DETOC/toc_indx.html

ÖdevAlexis de Tocqueville, Democracy in America, (Amerika’da Demokrasi) pp. 500-08, 535-39, 589-99, 661-65, 673-76 (Mansfield and Winthrop edition)

ÖzetBu son dersin amacı “siyaseti savunmak”tır. İlk olarak, siyaset ve siyasal fikri ve tanımı Immanuel Kant’ın ve Bernard Crick, E. M. Forster ve Carl Schmitt gibi yirminci yüzyıl siyaset bilimcileri, romancıları, filozoflarının fikirlerine referansla tartışılır. Vatanseverlik, milliyetçilik ve kozmopolitanizm siyasal yaşamın içkin parçaları olarak tartışılır. Nihayet, eğitimcilerin rolünün ve “eski kitaplar”ın siyasalın doğru bir şekilde anlaşılması için vazgeçilmez olduğu tartışılır.